Gabie Vlems is nauw betrokken bij het Midden-Brabantse veldinitiatief Passend onderwijs. Als moeder van twee kinderen met een beperking, en als voorzitter van de Tilburgse afdeling van Kans Plus. Ze maakt zich hard voor de opzet van een ‘onderwijs-zorgwinkel’, waar ouders, leerkrachten en hulpverleners  terecht kunnen met vragen over onderwijs en zorg.

Dirk, Gabie’s oudste kind, is ernstig verstandelijk gehandicapt. Toen hij leerplichtig werd, belde Gabie de leerplichtambtenaar om te vragen of hij op zijn toenmalige kinderdagverblijf kon blijven. Dat was gelukkig geen probleem.
Gabie: ‘Toch wilde en wil ik principieel ieder jaar in zijn zorgplan de vraag gesteld zien: zit Dirk nog steeds op de goede plek? Je kan denken: het gaat wel goed zo, als ze wat leren is het mooi meegenomen. Maar dan investeer je heel weinig in zo’n kind.’
Ze is blij dat ze hieraan heeft vastgehouden. Dirk (17) gaat inmiddels naar de dagopvang. ‘Het gaat heel langzaam, maar hij ontwikkelt zich nog steeds.’ Strijdbaar: ‘Ieder kind heeft recht op onderwijs. Kinderen als Dirk gaan echt niet leren lezen, maar wél leren communiceren. En dat is voor hen heel belangrijk.’

Rugzak
Dirk heeft drie jongere zusjes. De middelste heeft een ernstige spraak/taalstoornis. Zij ging een poosje naar school binnen cluster 2, en daarna met een rugzak naar een reguliere basisschool. Inmiddels zit ze op een reguliere school voor vmbo-tl, zónder ondersteuning. ‘We hebben er natuurlijk wel goed over nagedacht naar welke school ze het beste kon gaan,’ vertelt Gabie. ‘Dat kon ik beter beoordelen door mijn betrokkenheid bij het onderwijs. Ze zit nu op een kleine school die kinderen heel goed waar nodig ondersteunt.’ Haar conclusie: ‘Het zijn de mensen die Passend onderwijs moeten neerzetten. Scholen moeten dus investeren in hun leerkrachten. Die moeten de juiste tools in handen krijgen.’
Tilburg heeft één van de zes veldinitiatieven Passend onderwijs. Gabie was daar vanaf het begin bij betrokken. ‘Joost van Gils, directeur van de Stichting Speciaal Onderwijs Tilburg, zei: ‘‘Jij bent een actieve ouder, je moet komen, we gaan iets leuks doen.’’.’ Ze praat mee als ouder én als voorzitter van de Tilburgse afdeling van Kans Plus, een belangennetwerk voor verstandelijk gehandicapten.

Meedenkende ouders
Gabie: ‘We zijn nu bezig om de hele organisatie beter op te zetten. Er komen werkgroepen, zodat het bestuur meer op afstand kan gaan zitten. Er komt zeker een ouderplatform, zodat ouders een nog serieuzere gesprekspartner kunnen worden. Zij kunnen en willen meedenken, ook over beleid dat verder gaat dan wat er in de school gebeurt.’
Ze relativeert de landelijke discussies wel eens over het reken- en taalniveau en andere hete hangijzers. ‘In kinderen die moeilijk leren, wordt veel minder tijd gestoken. Terwijl je bij hen juist alert moet zijn op het bijhouden van hun vaardigheden.’ Te vaak ook wordt het moeilijke leren gezien als een probleem van het kind zelf. ‘Ik werk met jongeren waarvan een aantal een Wajong-uitkering heeft. Het ligt vaak echt niet aan hen dat hun schoolcarrière niet wil vlotten, maar ze worden er wel op afgerekend.’

Drempel
Binnen het Midden-Brabantse veldinitiatief hebben ouders voorgesteld om een ‘onderwijs-zorgwinkel’ onder te brengen in het Centrum voor Jeugd en Gezin. ‘Ouders van kinderen met een beperking moeten vaak enorm zoeken naar antwoord op hun vragen. En dat is alleen maar erger geworden sinds de drempel voor leerlinggebonden financiering, de rugzak, is verhoogd.’
Ze ziet grote voordelen in het samen schoolgaan van kinderen met en zonder beperking. ‘Als kinderen naar een reguliere school kunnen, is dat winst voor iedereen. Kwetsbare kinderen doen een beroep op andere kinderen, en dat komt de sfeer ten goede. Wat regulier kan, moet je regulier doen. Daar worden kinderen gewoner van. En aan degenen met een beperking moet je de normale eisen stellen. Zij moeten óók gewoon hun werk afhebben.’